Seizoen ’25/’26

Vorig seizoen speelden we in de 4e klasse van de 5 klasses die er waren. We werden daarin 8ste. Dit seizoen werden we ingedeeld in de 3e klasse, omdat er niet genoeg teams waren om een 4e klasse te maken. Een niveautje hoger dus, zouden we dat wel aankunnen of zouden we het hele seizoen onderin de stand blijven hangen?

De eerste vier wedstrijden wonnen we allemaal, dus dat was alvast binnen. Na een verliespartij tegen WSW wonnen we weer 5x op rij. We hadden toen de winterstop inmiddels gehad en het leek erop dat het niet alleen geluk was dat we bovenin meededen. Verdedigen deden we met z’n allen, scoren deden we ook met veel verschillende spelers en elke week streden we onszelf helemaal leeg om de punten binnen te slepen. Die inzet, strijdlust en discipline om elke keer weer je taken zo goed mogelijk uit te voeren leidde tot een gedeelde eerste plaats.

Concurrent VVW was de volgende tegenstander. Als we eerlijk zijn is dat team eigenlijk een maatje te groot voor ons, maar wie weet konden we dit seizoen stunten. De wedstrijd was één van de beste wedstrijden van dit seizoen. Tot 10 minuten voor tijd hielden we ze bij, kregen kansen en verdedigden weer erg goed. Bij 3-3 maakte VVW toch nog 4-3 en na een alles of niks poging van ons zelfs nog 5-3 vlak voor tijd. De explosie van vreugde bij VVW was aan de ene kant pijnlijk om te zien, maar zeker ook een groot compliment aan ons. Ze waren dus erg gespannen geweest of ze ons wel aan zouden kunnen.

Hierna gingen we door waar we gebleven waren. 6x op rij wonnen we. De ene keer met niet zulk goed spel, maar wel doorzettingsvermogen en doelpunten, de andere keer met een overdosis energie en het winnende doelpunt vlak voor tijd. Uit tegen DWB schoot Amber in de laatste seconde van de wedstrijd de bal hard het doel in waardoor we 1-2 wonnen.

Toen VVW onverwachts verloor van een laagvlieger ging het idee dat we misschien wel kampioen konden worden pas echt leven (bij mij althans). Een week later speelden we zelf uit tegen WSW, waarvan we thuis verloren hadden. Zij stonden 3e en vorig seizoen verloren we maar liefst 9-2 van hen. Dit keer kwamen we 1-0 achter en hadden we grote moeite om tot kansen te komen. Met gelegenheidsspits Melody kwamen we opeens meer voorin. Toen ze weer eens een bal goed breed legde op een middenvelder die in kwam lopen schoot Esmee op een mooie manier de 1-1 binnen. Meer zat er niet in voor ons.

Er waren nog 3 wedstrijden te gaan: Thuis tegen Zeemacht, uit tegen Zeemacht en op de laatste speeldag een rechtstreekse strijd om het kampioenschap tegen VVW. Zeemacht is een ploeg waarvan we elk seizoen denken te kunnen winnen, maar het lukt nooit. Deze keer hadden we aan 4 punten in de twee wedstrijden tegen hen genoeg om om het kampioenschap te kunnen strijden tegen VVW. De eerste wedstrijd wonnen we op een donderdagavond door 2 doelpunten van Iris, dus als we 10 dagen later in Den Helder minimaal een gelijkspel zouden halen, wachtte ons een prachtige kans om kampioen te worden.

Hoewel er aan de inzet, de uitvoering van het plan en de kansen die we kregen niks mankeerde lukte het niet. Bij rust stonden we 1-0 voor, maar na rust scoorde Zeemacht eerst uit een corner en vlak voor tijd met een prachtige knal in de verre hoek. We verloren dus met 2-1 en verspeelden daarmee de kans om in een wedstrijd tegen VVW met veel publiek, veel spanning een onvergetelijke wedstrijd te spelen. De teleurstelling was groot en dat duurde best een tijdje.

De wedstrijd tegen VVW werd wel gespeeld natuurlijk, maar zonder spanning, want zij waren al kampioen. Zelfs de coach van VVW vond het jammer dat we verloren hadden van Zeemacht, want hij zag het ook wel zitten om er een mooie en spannende wedstrijd van te maken. We verloren in een niet zo boeiende wedstrijd met 3-0 en daarmee sloten we een seizoen af waarin we ver boven het verwachte niveau hebben gepresteerd.

De teleurstelling was inmiddels ingeruild voor trots op dit mooie seizoen. Het is een feest om bij dit team betrokken te zijn. Buiten de trainingen en wedstrijden om worden er allerlei activiteiten georganiseerd. Van een teamuitje op een vrije zondag tot chocolademelk met slagroom drinken na de laatste training voor de winterstop. Beide trainers/coaches hebben aangegeven dat ze hun vrije tijd ontzettend graag aan dit team en deze meiden besteden. Zowel op voetbalgebied als qua gezelligheid kan je goed je ei kwijt bij dit team. Volgend seizoen gaan we proberen de prestaties te overtreffen (al is dat moeilijk te bereiken) en ook de gezelligheid nog beter te maken (misschien nog wel moeilijker te bereiken).