Onze club kan niet zonder vrijwilligers. Ook dit seizoen zullen er verschillende mensen voor even op de voorgrond treden, zodat we hen beter leren kennen. Deze keer is het de beurt aan: Amy Moolevliet (25).

Amy is al jaren een vast gezicht bij DESS, al ging dat wel in stukjes:
“Ik ben op m’n zesde begonnen met voetballen in een gemengd team. Lisa, Irene en Karlijn zaten daar bijvoorbeeld in, maar dus ook een aantal jongens. Op een gegeven moment kwam ik in een meidenteam. Qua voetballen vond ik het eigenlijk leuker met de jongens. Jongens voetballen fysieker en zo speel ik ook.
Ik heb 8 jaar gevoetbald en toen verrekte ik m’n knieband. Ik moest er anderhalf jaar van revalideren. Daarna ben ik op advies van de fysio gestopt. Ik heb toen 8 jaar niet gespeeld, maar in die tijd wel steeds meegedaan aan de Voetbalweek en na elke keer kriebelde het weer om te gaan beginnen. Ik miste het meedoen aan een teamsport en voetbal vind ik verreweg de leukste sport die er is. Toen ben ik naar een fysiotherapeut gegaan en heb gezegd: “Ik ga weer voetballen. Wat is er nodig om dat weer te kunnen?” M’n bovenbeenspieren moesten vooral goed getraind zijn, dus daar ben ik mee aan de slag gegaan en toen heb ik het voetballen heel langzaam weer opgebouwd. Eerst alleen trainen, toen kleine stukjes van de wedstrijd meedoen en steeds als het goed ging iets langer meedoen. Het was mijn doel om een keer een hele wedstrijd te spelen, maar ik ben tot 70 minuten gekomen. Ergens richting het eind van vorig seizoen scheurde ik m’n kruisband, dus ik lig er weer een tijd uit, maar het is wel de bedoeling dat ik na m’n revalidatie weer opnieuw ga beginnen met opbouwen. In de 8 jaar dat ik niet gevoetbald heb werd ik ook niet gelukkig, dus ik ga er gewoon weer voor.”

Als trainer van DESS MO11 staat Amy ondanks haar zware blessure twee keer per week op het veld.
“Ik heb vanaf 2017 twee jaar training gegeven aan de JO9. In dat team zaten onder andere Bram van Leeuwen, Tijmen Vlaar, Jesper Vlaar en Omar Khalifeh. Ik nam het halverwege het seizoen over van Omars vader, Mohammed, die super enthousiast was, maar ook moeite had met de taal. Ik hielp Anita toen al met training geven aan het jongste team en Jolanda Karsten kwam toen vragen of ik het wilde overnemen van Mohammed. Het was best een pittig team, maar als je ze bezig hield ging het wel goed. Dat heb ik uiteindelijk tot 2019 gedaan. Daarna nam m’n broer Dave het over. Hij kwam later ook in het jeugdbestuur en bij een vergadering daarvan in 2023 belde hij me op dat ze nog een trainer voor de meiden zochten. Ik zei alleen maar: “Nou, op zich……” Waarop Dave meteen zei: “Ok, geregeld!” Vrij impulsief ben ik er toen aan begonnen, maar ik vind het nog steeds leuk. Ik moet er wel m’n stagetijden en m’n schoolwerk voor aanpassen, maar ik maak er graag tijd voor.”

Inmiddels al een aantal jaren aan de gang bij DESS: De nacht van DESS. Opgezet door Jolanda Karsten en elk jaar weer een groot succes voor alle DESS-jeugd die met tentjes een nachtje op het B-veld logeren en vermaakt worden met onder andere een feestavond, springkussen, spelletjes, kampvuur en eten en drinken.
“Toen Jolanda had aangegeven te stoppen werd op de jaarvergadering gevraagd of er iemand was die dat wilde overnemen. Dat leek mij wel wat, dus heb ik me aangemeld. Vorig jaar was de eerste keer dat ik het zou organiseren. Jolanda zou me nog een beetje ondersteunen en daarna zou ik het helemaal zelf gaan doen. Vlak voordat het evenement zou zijn, scheurde ik dus m’n kruisband af en kon ik dus moeilijk lopen, tillen enz. Jolanda heeft dus meer gedaan dan dat de bedoeling eerst was en ik heb vooral georganiseerd, aangestuurd en gekeken wat er allemaal gebeurde. Dit jaar kan ik het dan eindelijk echt gaan regelen. Er is een grote groep vrijwilligers die elk jaar klaar staat. De voorbereiding is dan ook voor een groot deel het in gang zetten van de vrijwilligers. Echt mooi dat die grote groep elk jaar weer kan worden ingeschakeld.”

Is er ook een leven buiten het voetbal?
“Ik studeer Vaktherapie Drama aan de Hogeschool van Utrecht in Amersfoort. Twee keer in de week moet ik daarheen, de rest kan vanuit huis of is op een stageadres.
Een vaktherapeut drama behandelt allerlei mensen van jong tot oud. Je kunt denken aan dementerende ouderen, jongeren met autisme, volwassenen met een lichtelijk verstandelijke beperking of volwassenen met een depressie.
In plaats van alleen te praten met een therapeut, werkt een vaktherapeut Drama vanuit spel aan de problemen. Dat kan heel simpel zijn, zoals het overgooien van een bal, tot een toneelstuk maken. Ook terugspeeltheater hoort erbij. Dan speel je bepaalde gebeurtenissen uit je leven na en zie je jezelf vanuit een andere rol terug. Dit kan bijvoorbeeld bij relatietherapie worden ingezet.
Het is niet heel nieuw, maar hier in de regio komt het nog weinig voor. Vaktherapie Muziek of PMT-therapie is bekender. Vaktherapie Drama is wel in opkomst en er is steeds meer vraag naar. Sommigen zijn in dienst bij de GGZ, anderen opereren zelfstandig en krijgen bijvoorbeeld mensen doorgestuurd vanuit het GGZ.”

Amy is duidelijk gek op voetbal. Ondanks haar blessures is ze elke wedstrijd bij haar team aanwezig en kijkt ze vaak bij het team wat ze training geeft. Met haar doorzettingsvermogen qua revalideren dwingt ze bij menig teamgenoot respect af. De nacht van DESS wordt onder haar leiding vast weer een succes en door al deze zaken bij elkaar is DESS erg blij met deze vrijwilliger. Hopelijk blijft ze dit nog lang doen.