Onze club kan niet zonder vrijwilligers. Ook dit seizoen zullen er verschillende mensen voor even op de voorgrond treden, zodat we hen beter leren kennen. Deze keer is het de beurt aan: Tom Beuker (29).

Tom is een bekende van het hele dorp. Iedereen heeft zijn gulle lach wel eens door De Vang of over het DESS-complex horen schallen. Echt gloriëren doet hij pas op de laatste avond van het seizoen. Tijdens de loterij gooit hij meerdere malen zijn spreuk door de kantine: “Winnen doet u bij, de DESS-loterij!!!” Buiten dit vrijwilligerswerk zou Tom afgelopen seizoen ook nog de wedstrijdverslagen van DESS 2 verzorgen, maar dat bleek wat teveel gevraagd. U heeft dit uitgebreid meegekregen in de laatste nieuwsbrief van vorig seizoen. Tom werd meerdere malen op zijn plaats gezet, maar sportief en creatief als hij is, volgde er per mail een steengoede reactie. De redactie heeft hier hard om gelachen en wil dit graag deels met u delen:

“Als lid van sv DESS wil ik u dringend verzoeken om een rectificatie door te voeren (…)

Spreuk van de Beuk (aan de gehele redactie):

Ik wil je best belachelijk maken, maar je kop was me al voor.

De nieuwsbrief is een mooi middel om alle leden laagdrempelig te bereiken, allereerst een compliment hiervoor. Echter wil ik toch bezwaar maken tegen de berichtgeving rondom mijn persoon en het tweede elftal. Ik word aangesproken op het niet aanleveren van een stukje, terwijl ik zelf de hele nieuwsbrief nog nooit ontvangen heb!

Dit is op zichzelf al schandalig, laat staan dat je hier door de heren van de redactie op wordt geattendeerd. Nee natuurlijk niet, hoogstens een appje op maandag 11 november of je nog dezelfde dag even wat wil inleveren. Uiteraard moet je ook kritisch naar jezelf kijken. Ik ben niet proactief met stukjes gekomen, net als mijn medespelers van het vlaggenschip van de vereniging: het tweede elftal.

Tot slot blijf ik mij inzetten voor onze vereniging.”

Uiteraard heeft uw verslaggever Tom bij hem thuis uitgenodigd en hem koffie met appelgebak voorgeschoteld. Er volgde een mooi gesprek over Tom en onze club:

Wat doe je allemaal bij DESS?
Ik draai af en toe een bardienst, ben omroeper bij de loterij en houdt de club op de hoogte van de ontwikkelingen bij de gemeente. Ik zit in de gemeenteraad namens de PVDA, dus zit dicht bij het vuur.

In eerdere jaren schreef ik stukjes over DESS 2 of DESS 3 in de papieren Odessa. Ook heb ik in het bestuur gezeten als bestuurslid algemene zaken/voetbalzaken.

Hoe ziet je voetbalcarrière er tot nu toe uit?
Toen ik 6 jaar oud was woonde ik in Hoogwoud en heb ik 1 of 2 jaar bij Grasshoppers gespeeld. Daarna ben ik gaan tennissen in Midwoud. Op mijn 16e ben ik bij DESS begonnen. Ik startte in de B1 met René Kool als trainer. In de A1 trainde Arjen Ligthart ons en daarna gingen we met z’n allen in DESS 3 spelen. Later gingen DESS 2 en DESS 3 samen verder als één team en kreeg ik te maken met coach Marcel Reus en begeleider Arie de Niet. Toen Arie er mee stopte gingen we verder zonder coach. Ik ben in al die jaren nog nooit kampioen geworden, dus de rit op de platte kar moet nog een keer komen.

Zolang het leuk is ga ik door. Het leuke aan DESS 2 is dat we tijdens de wedstrijd willen winnen en daar ook voor gaan, maar rondom de wedstrijd is er genoeg ruimte voor slap ouwehoeren en grappen door de kleedkamer roepen.

Wat ik ook leuk vind is dat je allerlei verschillende mensen in een team hebt. Het is heel divers op allerlei gebieden. Vorig seizoen voetbalde ik met Taffy en Mo, die ik anders waarschijnlijk nooit gekend zou hebben. Ook zitten er in elk team bouwvakkers, koks, ambtenaren en noem maar op. Dat maakt het mooi om met elkaar samen hetzelfde te doen op zondag, Het maakt bij voetbal helemaal niet uit wat je door de week doet.

DESS is een leuke club en een warm bad. Je kent de mensen die er rondlopen al lang en je kunt er ook terecht in mindere tijden. Veel mensen steken hun nek uit voor de club en dat houdt de sfeer goed en de club levend.

Tot slot nog een anekdote uit de lange geschiedenis van Tom bij DESS 2:
We zaten eens buiten met het team een biertje te drinken en binnen was het best druk. Ons bier was op en we wilden toch wel graag snel een nieuwe. De ultieme manier om in een drukke kantine toch als eerste bier te krijgen:
Je belt vanaf het terras naar de kantine en zegt: ”Tien bier voor tafel 1!” En dan die kop van Afra erbij……goud!