Een paar veranderingen aan het begin van dit seizoen. Trainer Dave ging zich met de MO20 bemoeien en Jelle nam zijn plaats in. Hij ging meteen Ronald helpen met coachen. Hugo-Geert bleef gewoon de training op maandag geven. Ook bij de spelers waren er wat veranderingen. Rahaf en Anna-Roos spelen niet meer mee en Vivian en Maaike zijn in hun plek gekomen. Na 2 weken kwam Leona weer terug bij het team en begin november kwam Janou ons ook nog versterken. Meer meiden betekent niet alleen meer gezelligheid, maar ook iets minder stress als er iemand ziek is op zaterdag. Het betekent ook meer kletsen, meer herrie in de kleedkamer en meer spelers op een training. Voor de eerste twee dingen hebben we oordopjes aangeschaft, dat laatste is alleen maar prettig.

Bij de trainingen helpt Tom maandag en woensdag. Hij leert hierbij hoe je training geeft en kan de trainers helpen als ze dat nodig hebben.

Het seizoen begon uitstekend. Met een elftal vol invallers (want het was nog vakantie) wonnen we het toernooi bij VVS.

Bij de eerste competitiewedstrijden was er wisselend succes: een grote overwinning tegen KSV (6-2) en een grote nederlaag tegen DWB (9-2) volgden elkaar op. Tussendoor veel spannende wedstrijden waarin we soms wonnen, een keer gelijk speelden en soms verloren. Uiteindelijk werden we 5e van de 8 teams in de eerste poule.

De tweede poule wilde het winnen even niet lukken. Enkhuizen, KGB e Spartanen waren te sterk en we stonden helemaal onderaan. De volgende tegenstander was Blokkers en die stonden juist helemaal bovenaan. Toen ze aankwamen dachten ze wel even 3 punten mee te nemen en de week erop kampioen te gaan worden. Helaas voor hun wilden wij daar niet aan meewerken. In de beste wedstrijd van dit seizoen stonden we na 25 minuten al met 4-0 voor! Dat was geen toeval of mazzel, maar helemaal verdient door ons goede spel, het mooie combineren en het uitstekende verdedigen en keepen van de meiden. Een mooie knal met links in de kruising van Lyra, een geplaatste bal van Lana, een doelpunt na een corner van Mila en een licht aangeraakte knal van Romy gingen er allemaal in. Bij rust was het 4-1 en dat bleef het: Blokkers chagrijnig, wij blij. Zo hoort het.

De week erna had bijna iedereen last van slappe benen. Meer dan de helft van het team was ziek geweest en de paar die niet ziek waren konden het FC Medemblik niet lastig genoeg maken. Alle energie die de meiden in zag hadden, gooiden ze in de wedstrijd, maar het was niet genoeg deze keer. Niks aan te doen. Dat ze er stonden was al heel wat. Sommigen waren zelfs te ziek om te komen, dan wordt het een lastig verhaal.

Uiteindelijk zijn we laatste geworden in de tweede poule, maar die fantastische wedstrijd tegen Blokkers vergeten we niet snel.

Wat we ook niet vergeten is Sinterklaas met de MO15. Allemaal wat te eten/drinken meenemen, lootje trekken, kadootje kopen, omschrijving maken voor wie het is en je hebt een mooie avond met elkaar. Simpel, maar super gezellig. Zoals al eerder gezegd: meer meiden betekent meer gezelligheid en dat was hier goed te merken.

Na de winterstop gaan we er weer tegenaan en is het te hopen dat we wat minder last krijgen van ziekte en blessures, want op dat gebied zat het ons niet mee tot nu toe.
Er zijn 26 trainingen geweest en we hebben 12 wedstrijden en 1 toernooi gespeeld. Het toernooi is als 1 wedstrijd meegeteld.